Versló var um helgina og ég skellti mér á "Eina með öllu" á
Akureyri, þó að ég væri á aldrinum 18-23 ára. Ég tjaldaði samt
ekki. Tinna kom norður og hitti mig þar og við gistum hjá Beggu
móðoursystur minni. Birta Brá kom norður líka og fékk hún að gista
líka hjá Beggu. Þetta var nú frekar róleg helgi og það er alveg
hægt að segja að ég hafi ekki tekið hressilega á því, vegna þess að
ég drakk svo til ekkert.
Á föstudagskvöldið fórum við bara í bæjinn og skoðuðum mannlífið
og Birta fór með vinkonum sínum á eitthvað rall en við Tinna vorum
bara róleg á smá rúnti og fórum svo bara heim. Á laugardaginn fórum
við í heimsókn til Gunnu og Garðars og það var fínt. Gunna sagði nú
að það væri greinilegt að ég mundi finna það á mér þegar væri bökuð
skúffukaka í Stapasíðunni þar sem hún hafði ekki bakað skúffuköku
síðan fyrir bíladaga og þá kom ég líka í heimsókn. Um kvöldið fórum
við í Sjallann á Stuðmenn. Á sunnudaginn fórum við Tinna aðeins
fyrr út en aðrir vegna þess að við fórum til að finna eitthvað
smotterí handa Birtu í gjöf þar sem hún átti afmæli þá. Svo fórum
við á Sniglabandið á Græna hattinum þar sem þeir voru í beinni
útsendingu á Rás2. Það var hún hálf vandræðalegt þar sem ég ætlaði
nú pottþétt að fá sæti og við vorum mætt um hálf 2 en þá var bara
enginn mættur nema við tvö, vandræðalegt. En svo kom fullt af fólki
og staðurinn fylltist. Um kvöldið var svo kvöldvaka á
Akureyrarvelli þar sem ég skemmti mér mjög vel en ég veit ekki
alveg hvort ég geti talað fyrir hönd Tinnu og Birtu en ég veit að
þeim var kalt. Ég fullyrði að flugeldasýningin hafi verið sú
flottasta sem ég hef á ævi minni séð. Eftir það fórum við heim til
Beggu til að Birta gæti tekið sig til og svo skutluðum við henni í
partý og við tinna fórum á Sniglabandið á Græna hattinum. Það var
mjög gaman.
Þetta var semsagt dagbókin en hér fyrir neðan ætla ég að segja
nokkur vel valin orð.
Mig langar bara að segja nokkur orð um þetta 18-23 ára dæmi. Ég
er ekki sáttur við þetta þar sem með þessu er bæjarstjórn Akureyrar
að setja öll ungmenni á þessum aldri undir sama hatt að vera
glæpamenn. Ég vil ekki hafa það að ég sé kallaður glæpamaður. Ef ég
hefði viljað tjalda þá hefði ég ekki mátt það vegna þess að ég er
glæpamaður. Ég var þarna í skóla og hef kynnst fullt af fólki þarna
sem ég vildi hitta en með þessu er í raun verið að banna mér það
nema ég reddi mér gistingu úti í bæ eins og ég gerði. Ég held að
eina ráðið við þessu sé að hafa mjög öfluga gæslu á tjaldstæðunum
og ef einhverjir einstaklingar, sem eru örugglega teljandi á
fingrum, eru með læti þá á bara að henda þeim af tjaldstæðunum. Mér
finnst þetta vera skömm fyrir Akureyri. Það er samt gott að búa á
Akureyri.
Með þessu ætla ég að enda þetta dagbókarblogg með hugleiðslu
ívafi.
Ernir Freyr Gunnlaugsson